Pamiętnik Chu-Chu
Temat: Małżeństwo - tak, konkubinat - nie!
Kluski i kobiety :)
kochanica.francuza napisała:
>
> > Ja też umiem , ale ja tego nie lubię ...
>
> A ja nie umiem zadnych...śląskich , pyrlandzkich szarych, pyrlandzkich szagówek
>
> ani zadnych innych, które wam przyjdą do glowy...
Ale kochana Kochanico !!! umiejętność robienai klusek nie jest kluczową sprawą w
życiu człowieka :) Całe zresztą szczęście ...
Nawisem mówiąc ..kiedyś na forum chyba kobieta :) jedna kobitka łokrutnie
przeżywała, ze zrobiła cos tam do jedzonka a Jej mąż powiedział, ze to Mu nie
smakuje ...post zakończyła pytaniem "Co Wy zrobiłybyście w takeij sytuacji?"
Przyznam się, ze choć jestem ogólnie dość wrażliwa na ludzkie problemy, to ten
mnie lekko zdziwił ....bo ta kobieta zrobiła z tego prawie dramat ....
Tak czy owak odpowiedziałam Jej uczciwie co ja zrobiłabym w tej niewątpliwie
okropnej i traumatycznej sytuacji ..mianowicie:) powoedziałabym mojemu
mężczyźnie, żebyśmy zmienili restaurację:) albo żeby wybrał co innego z karty
...albo zrobił coś pysznego :))) i od razu cos dla mnie też :)
Troche byłam złosliwa ...bo jeszcze poradziłam, zeby następnym razem ONA zaczęła
wybrzydzać na to co Jej mąż ugotuje i też koniecznie przy gościach ...:) W
każdym razie coś w tym rodzaju :)
Wiem, ze to było niemiłe, ale doprawdy nie rozumiem kobiet, które same sie
ustawiają w szeregu pokojówek, kucharek i sprzątaczek Jaśnie Pana, a potem
skarżą sie n swój los kury domowej ...
Podsumowując - nie kluski czynią człowieka ani kobiete , więc zamiast zaraz
pędzić po książke kucharską i zacząć nauke zrób sobie francuski manicure !!!!
Ostatnio nuczyłam się sama robić takowy :) i mam jedną z tych moich małych
przyjemności ;)
PS.
Chyba, ze lubisz te kluski i bardzo Ci się ich zachce to się naucz robić ..ale
nic na siłę :)
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,15379,9690477,9690477,Malzenstwo_tak_konkubinat_nie_.html
Temat: Małżeństwo - tak, konkubinat - nie!
kora3 napisała:
> kochanica.
francuza napisała:
>
> >
> > > Ja też umiem , ale ja tego nie lubię ...
> >
> > A ja nie umiem zadnych...śląskich , pyrlandzkich szarych, pyrlandzkich sza
> gówek
> >
> > ani zadnych innych, które wam przyjdą do glowy...
>
> Ale kochana Kochanico !!! umiejętność robienai klusek nie jest kluczową
sprawą
> w
> życiu człowieka :) Całe zresztą szczęście ...
> Nawisem mówiąc ..kiedyś na forum chyba kobieta :) jedna kobitka łokrutnie
> przeżywała, ze
zrobiła cos tam do jedzonka a Jej mąż powiedział, ze to Mu nie
> smakuje ...post zakończyła pytaniem "Co Wy
zrobiłybyście w takeij sytuacji?"
> Przyznam się, ze choć jestem ogólnie dość wrażliwa na ludzkie problemy, to ten
> mnie lekko zdziwił ....bo ta kobieta
zrobiła z tego prawie dramat ....
> Tak czy owak odpowiedziałam Jej uczciwie co ja
zrobiłabym w tej niewątpliwie
> okropnej i traumatycznej sytuacji ..mianowicie:) powoedziałabym mojemu
> mężczyźnie, żebyśmy zmienili restaurację:) albo żeby wybrał co innego z karty
> ...albo
zrobił coś pysznego :))) i od razu cos dla mnie też :)
> Troche byłam złosliwa ...bo jeszcze poradziłam, zeby następnym razem ONA
zaczęł
> a
> wybrzydzać na to co Jej mąż ugotuje i też koniecznie przy gościach ...:) W
> każdym razie coś w tym rodzaju :)
> Wiem, ze to było niemiłe, ale doprawdy nie rozumiem kobiet, które same sie
> ustawiają w szeregu pokojówek, kucharek i sprzątaczek Jaśnie Pana, a potem
> skarżą sie n swój los kury domowej ...
> Podsumowując - nie kluski czynią człowieka ani kobiete , więc zamiast zaraz
> pędzić po książke kucharską i zacząć nauke zrób sobie francuski
manicure !!!!
> Ostatnio nuczyłam się sama
robić takowy :) i mam jedną z tych moich małych
> przyjemności ;)
>
> PS.
> Chyba, ze lubisz te kluski i bardzo Ci się ich zachce to się naucz
robić ..ale
> nic na siłę :)
>
Nie, ale ja sie tym chwale.
Pamietam, jak byłam na kursie kinetografii, czyli zapisywania ruchu i
tańca...profesor co jakis czas pytał którąś z nas, czy umie gotować...na mnie
nie trafiło, bo bym powiedziała, że każdy ma swoja tradycję rodzinną i trzeba
ją pielęgnować...;-)))
Fr.
manicure nie lubie, zresztą zadnego.
A podobny problem ma II zona mojego starego, która ma z nim 2 dzieci: podobno
NIE ZDARZA się, zeby obiad smakowal wszystkim.
Moja matka chrzestna, jak jej dzieci dorastały, zrobila tak: Chce ci się jeść?
(do 17-letniego mlodziana). To idz do sklepu, kup, ugotuj, a pozmywac nie
zapomnij.
Hehe.
No nie moge się doczekac wejścia Arcego na forum.
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,15379,9690477,9690477,Malzenstwo_tak_konkubinat_nie_.html
Temat: Kazimierz, czyli brat Luz Mariana (w powijakach)
Kazimierz, czyli brat Luz Mariana (w powijakach)
Już na samym wstępie lojalnie uprzedzam, że ten post, choć może to się wydać
nieprawdopodobne, zapowiada się na jeszcze gorszy od beznadziejnego, a
przecież nie dokończonego, posta o bracie Kazimierza, niejakim Luz Marianie.
Tak więc osoby o słabych nerwach, kłopotach kardiologicznych i cechujące się
gwałtownością, objawiającą się wyrzucaniem monitorów przez okno z czwartego
piętra, proszone są o zaprzestanie czytania tego knota najpóźniej w tej
chwili. W innym wypadku, Autor w żadnym razie nie bierze odpowiedzialności za
ewentualne samookaleczenia, rozdarte szaty, dzikie okrzyki i przeklinanie na
czym świat stoi. No więc tak:
Luz Kazimierz był całkowitym zaprzeczeniem Luz Mariana. Był mianowicie do
zrzygania nudny i przewidywalny. Bo jak inaczej powiedzieć o gościu, który
codziennie dwa razy się kąpał. Regularnie się golił, szczotkował włosy, po
każdym posiłku oraz po przebudzeniu i przed położeniem się do łóżka, mył
dokładnie przez trzy minuty zęby. Nie zapominał przy tym oczywiście, o
używaniu nici dentystycznej, której używał, jakże by inaczej, do higieny jamy
ustnej. Miał do bólu zadbane paznokcie i to zarówno u rąk jak i nóg. Ponieważ
był skąpy, to sam robił sobie
manicure. Czyli, krótko mówiąc, bo naprawdę nie
chcę nikogo zanudzić już na wstępie, wycinał osobiście skórki przy
paznokciach. Z takich codziennych toaletowych zabiegów, należy jeszcze
wspomnieć o niezwykle dokładnym czyszczeniu przez Luz Kazimierza, jego dość
kształtnych uszu. Do tego celu używał patyczków higienicznych, a miał ich
spory zapas. W łazience Luz Kazimierza roiło się zresztą od wszelakich
kosmetyków, kremów, balsamów, mleczek, toników i Bóg wie czego jeszcze. Jego
słabością było mydło lawendowe. Mógł godzinami błogo nacierać swoje
wypielęgnowane ciało prostokątną kostką takiegoż mydła. Stałym, można śmiało
powiedzieć, że rytualnym elementem kąpieli, było także kilkunastominutowe
szorowanie jego alabastrowego ciała gąbką. Wydatki, jakie Luz Kazimierz
ponosił w związku z zaopatrzeniem własnej łazienki w te wszystkie potrzebne i
zbędne dla innych produkty, trawiły istotną część jego dochodów. Ale może
ograniczę się tylko do tych paru zdań jeśli chodzi o ten łazienkowy temat, bo
już oczami wyobraźni widzę kilku gości z lufą pistoletu przy własnej skroni.
Ok, to teraz nieco o kulinarnych przyzwyczajeniach Luz Kazimierza. W tym
miejscu, muszę to otwarcie przyznać, raczej nikogo nie zszokuję. Bo Luz
Kazimierz nie różnił się w jakiś dramatyczny sposób od przeciętnego zjadacza
chleba w swoich żywieniowych upodobaniach. Nie jadał gorących kubków, nie dało
rady spotkać go u Mc Donaldsa, nie
zrobił na nim fortuny żaden Chińczyk,
Wietnamczyk,
Francuz, ani nawet Włoch. Nasz bohater jadał typowo polskie
potrawy. Wśród nich prym wiódł tradycyjny schabowy, oczywiście z ziemniakami z
wody i kapustą zasmażaną. Przed tym głównym daniem lubił się posilić zupą
pomidorową z makaronem. Na deser preferował dobry, zaznaczam dobry, a więc
gęsty, niezbyt słodki kompot truskawkowy. Jadł go powoli, niemal celebrując tę
chwilę, rozkoszował się zwłaszcza kompotem z truskawek z gatunku "murzynek".
Wiem, słyszałem! Do mnie również dotarły informacje o kilku udanych próbach
samobójczych. Tą drogą składam rodzinom desperatów wyrazy głębokiego
współczucia. Łączę się z Wami w bólu.
Kontynuuję.
Kolejna sprawa, którą koniecznie należy omówić, to hobby Luz Kazimierza. Tu
też nie można mówić, iż Luz Kazimierz był specjalnie oryginalny. Bo czy
zbieranie znaczków w jakikolwiek sposób kogoś wyróżnia? Oczywiście, że nie. A
jest to tym bardziej zrozumiałe, że zbiór znaczków jakie posiadał, to zaledwie
dwie serie ptaków nie chronionych występujących w Polsce, a także niepełna
seria z lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku, w której zaprezentowano Ratusze
miejskie.
Przerywam ponownie, bo właśnie słyszę okropnie lamentującą sąsiadkę z
czwartego piętra. To Jej mąż na samą wieść o pisaniu przeze mnie tej krótkiej
opowiastki, rzucił się z balkonu na betonowe podwórko. Szkoda mi Go, bo wcale
nie był taki zły, jak się pominie tę Jego wiertarkę.
Piszę dalej, chociaż mam coraz większe obawy, że robię to właściwie sobie a
muzom, bo dotąd to już napewno nikt nie dobrnął.
A właściwie to tymczasem przerwę. Zobaczę czy będzie jakiś odzew. Bo może
faktycznie robię za dużo krzywdy nic niewinnym ludzim. Straszliwie nudny jest
ten Luz Kazimierz. Nie ma dwóch zdań::(
Obejrzę sobie tymczasem program Jana Pośpieszlskiego, który się właśnie
rozpoczyna. Może to natknie mnie na wyszukanie w postaci Luz Kazimierza jakiś
bardziej żywych cech. Zobaczymy.
No i nie mówcie, że nie uprzedzałem.
Źródło: forum.gazeta.pl/forum/w,63,20353573,20353573,Kazimierz_czyli_brat_Luz_Mariana_w_powijakach_.html